sexta-feira, 15 de setembro de 2017

Setembro



Ando metido de cabeza nun setembro diferente. Non é que crea que todos os meses son iguais, pero este setembro é realmente diferente. Está a ser tempo de parar, de pousar a maleta e botar a ollada á memoria, de deterse en mil detalles case esquecidos e de sorrirlle a algúns dos pensamentos que veñen.
Vénme á cabeza o setembro do oitenta e sete, neste mesmo tempo, coa felicidade de entón e coa sensación de que xa todo andaba no seu sitio. Días rápidos de voces novas e ilusións nacidas que me deron escusa para celebrar o mes ano a ano
Seica a memoria vai sempre asociada á unha lonxanía que subxace en nós, e que, ao igual que nos separa, sabe moi ben unirnos, nun deses misterios da natureza tan inexplicable coma o que permite que na mirada, nunha simple mirada, sexamos quen de atopar a emoción. Ata pechando os ollos para ver mellor ao lonxe.


Os anos son fragmentos
son anacos de memoria 
tan precisa coma esquiva
por traernos á medida
a emoción desa ledicia 
que nun tempo deu calor.

Traen o tempo
e traen no pouso
o remedo do que fomos
mesturado xa nun cerne
que perdura 
atrapado no recordo,
tantas veces revivido
por seguirmos,
cada día, 
sendo nós.



Que siga así  a area na caída,
verquida  pouco a pouco con acougo
grao
grao
en montañas de segundos
celebrados 



























domingo, 4 de junho de 2017

Parabéns!


         Cumprir anos é unha actividade compartida. Celebramos sempre o pasado pero poñemos a ollada no futuro, e facemos que o agora sexa o máis longo posible. Un canto ao tempo, un culto merecido á maior riqueza que os humanos desexamos posuír. Se no camiño afotunado contamos as nosas horas de vida desde a largura dos días de verán, as celebracións fanse aínda maiores. E nós somos todos de verán, desde eses días que queren rematar a primavera  e gozar directamente do sol, ata eses outros de setembro, capaces de desfrutar do que quede,  sen pensar nun outono que vén con présa.

         E tócanos xuño, o catro, para a brinde en alto e a fe na promesa dun ano que se abre coma unha aventura prometedora e necesaria! Moitas felicidades! Moitos parabéns!! Moita saúde!!!








Loce o sol 
Un sol distinto
O espazo vese igual 
Case infinito
O canto dos paxaros
Tenros trinos nas revoltas que dá o aire
Febles ecos  de marmurios doutras tardes.

A mesa é grande e sempre hai sitio
Lugares ocupados por imaxes
Goces dos instantes máis vividos.


Que agora luza o sol
Para o recordo
Que a brisa marque os brillos e dea cores
Que o eco traia as voces presentidas
Que logo recomence a  primavera...

O amplo do sorriso
O breve raio
O cálido da luz
O agarimo
A vista evocadora dunha risa
Loce o sol.
Un sol distinto.


E voan garimosas as lembranzas.


























.